[Intro]
Nandë plagë n'trup i mbajta,
nandë vjet pa u çue.
Drita hynte n'odë, e dilte prapë,
e unë veç numrojsha stinët
mbi t'njajtin shtrat.
Bota vazhdonte pa mue.
Trimat plakeshin,
fëmijët baheshin burra.
E unë mbeta pezull,
diku mes jetës e vdekjes.
[Verse]
Veç nji hap nuk m'la kurrë vetëm.
Hapi i motrës teme.
Ajo m'i ndërronte plagët,
si me prekë diçka t'shejtë.
M'i mshelte sytë
kur dhimbja bahej ma e randë.
Shoqet e saj u martuen. Patën jetë.
E ajo mbeti këtu. Me mue.
[Pre-Chorus]
Atëherë erdhi lajmi.
Bajlozi i zi kishte dalë prej detit.
Po merrte dash e vashë,
natë mbas nate,
shpi mbas shpije.
Derisa radha erdhi te dera jonë.
Te motra jem.
Atë çast, diçka u zgju në mue.
Jo zemërimi.
Jo hakmarrja.
Dashunia.
Ajo që më mbajti gjallë nandë vjet.
[Chorus]
M'i jepni armët e mia!
M'i sillni te shtrati!
Për motrën teme
kam me u çue!
Le t'më lëshojnë plagët gjak,
le t'më thyhen kambët prapë,
po për motrën teme
kam me u çue!
As vdekja nuk më ndal!
As vdekja nuk më ndal!
[Verse]
Kur dola n'oborr,
era m'u duk ma e ftohtë.
Mali m'u duk ma i naltë.
Po zemra ma e lehtë.
Bajlozi priste te bregu,
i madh si nji mal.
E deti përplaste dallgët
si me dashtë me na nda.
Po unë kisha ardhë deri aty.
Nuk kishte kthim.
[Bridge]
Goditje mbas goditjes,
dhimbje mbi dhimbje.
Po trupi lodhet. Besa jo.
Deti ulërinte.
Toka dridhej.
Nandë plagët e mia digjeshin
si zjarr nën lëkurë.
Po sytë e motrës
mbetën para meje.
Dhe kjo më mjaftoi.
[Final Chorus]
M'i jepni armët e mia!
M'i sillni te shtrati!
Për motrën teme
kam me u çue!
Sot nuk luftoj veç për ne!
M'i jepni armët e mia!
Për besë!
Për nder!
Për motrën teme!
As vdekja nuk më ndal!
[Outro]
Çka asht nji bajloz i vramë?
Veç nji hije ma pak.
Nandë plagë më rrëzuen.
Nandë vjet t'prita.
Dashunia m'çoi n'kamë.
E kurrë nuk t'lashë vetëm.
Në jetë.
Në dhimbje.
Në kohë.
Vëlla e motër.
Si nji besë
që nuk thyhet.
Se ma e fortë se shpata,
ma e fortë se vdekja,
asht dashunia
mes vllaut e motrës.
